10-11-10

Daar is'm , daar is'm , ...

'k Weet het, voor velen onder jullie klinkt dit nog een beetje voorbarig, maar voor ons - Aalstenaars - is 'tonight the night' ... want ... de Sint is weer in het land ...

sintniklaas.gif

11 November. Officieel (nu toch nog, want enkele minderbegaafde ministers willen een paar feestdagen afschaffen) is dit een feestdag . En ongeveer iedereen zal wel weten dat dat is omdat jaren geleden de eerste wereldoorlog zijn einde kende op deze dag.

 

Maar als klein ventje hadden we daar natuurlijk nog geen weet van en zeker geen boodschap aan ... Neen, 11 november, dat was Sint-Maarten. En natuuuurlijk was dat een feestdag ! Wanneer moesten we anders met ons gloednieuw speelgoed spelen ? Onze sappige mandarijntjes oppeuzelen ? Toegeven dat het vorig jaar misschien niet het toppunt van braafheid was, maar beloven dat het volgend jaar veel beter zou zijn ... ?

 

Sint-Maarten ? Jaja, da’s de goedheilige man die in sommige streken in Nederland, Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk en natuurlijk ook België de cadeautjes komt uitdelen. Dus “de sint” was voor mijn klas- en stadsgenootjes dus Sint-Maarten. Pas jaren later heb ik gehoord over zijn concurrent, ene Sint-Niklaas.

 

6 December was voor mij en mijn mede-Oilsjteneers en -Oilsjteneskes dus een dag zoals een ander. Niks cadeautjes, niks vakantie ...

 

Zielig eigenlijk, dat al die kindjes voor wie Sinterklaas komt, geen feestdag hebben Huilen

 

sint maarten 2.jpg

“Maar is dat dan juist hetzelfde : Sint-Maarten en Sinterklaas?”

 

 

Wel, we maken even de vergelijking :

 

- Sint-Maarten heeft ook Zwarte Pieten.

- En Sint-Maarten heeft ook een paard.

- En een lange baard.

- En een mijter en een staf.

- En Sint-Maarten deelde ook mandarijntjes, speculozen, nic-nac’skes, guimauvekes, marsepein en chocolaatjes uit.

- En Sint-Maarten kwam aan aan de Denderkaai met een boot. En dan gingen wij daar met bieten met lampjes in, naartoe. En dan zongen we uit volle borst “Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan, hij brengt ons Sint-Maarten ik zie hem al staan!”  

 

Maar de man op de foto hierboven kan dus even goed Sint-Niklaas als Sint-Maarten zijn. Het feit dat de twee heren een identiek voorkomen hebben (de derde, iets volumineuzere versie, komt eind december), zal wel historisch en commercieel gegroeid zijn. Om het niet te moeilijk te maken. Want eigenlijk hebben ze een compleet verschillende afkomst en achtergrond.

 

Sint-Maarten is de herrijzenis van bisschop Martinus van Tours (4de eeuw), die vooral bekend is voor zijn mantel die hij als soldaat in twee sneed (met zijn zwaard) om aan een bedelaar te geven. Sint-Maarten is patroonheilige van heel wat kerken in Vlaanderen, en niet toevallig is de hoofdkerk zowel in Ieper als in Aalst de Sint-Maartenskerk. Excuus, in Ieper is dat zelfs de kathedraal.

 

Sint-Niklaas is dan weer afkomstig van Nicolaas van Myra, eveneens bisschop, eveneens vierde eeuw, die vooral bekend is omwille van de drie vermoorde kindjes in het pekelbad die hij weer tot leven gewekt heeft. Vandaar zijn reputatie als goede kindervriend, en vandaar de drie kindjes in een bad die dikwijls samen met Sinterklaas worden afgebeeld. Hem kan je gaan bezoeken in Turkije.

 

Toch nog iets meer over Sint-Maarten, gezien hij hier toch onze 'plaatselijke' held is ...

 

stmartinus.jpgIn België is de traditie nog levendig in West-Vlaanderen (Ieper-Ardooie-Veurne-Lichtervelde), de streek rond Aalst en een paar (deel-) gemeenten van en rond Dendermonde.

- Ook Mechelen en de omliggende gemeenten, waaronder Hombeek en Weerde, gemeenten met een Sint-Martinuskerk, houden deze traditie in stand.

- In Belgisch-Limburg vindt men tradities die overeenkomen met die in Nederlands-Limburg.

- Elders in het land wordt Sint-Maarten niet meer op traditionele wijze gevierd, maar zijn er wel concerten of feesten. Deze vieringen vallen vaak samen met de herdenkingen van de wapenstilstand.

 

(links fotootje van de sint Martinuskerk in Aalst)

 

 

 

 

Omdat 11 november na de Eerste Wereldoorlog ook de dag werd waarop deze oorlog werd herdacht, is wel geprobeerd het feest een wereldlijke lading mee te geven. Het Sint-Maartensfeest had dan tegelijk ook een vredesfeest moeten zijn. Dit heeft men uiteindelijk niet doorgezet. Het feest is, vooral in Nederland, juist vrij van enige religieuze of politieke lading, wat zeker bijdraagt aan de grote populariteit ervan.

 

 

Als bedelfeest was Sint-Maarten lange tijd een feest voor de armen. Rijke burgers zagen hun kinderen er liever niet aan mee doen. Pas in de jaren '20 en '30 van de 20e eeuw veranderde deze attitude. Het Sint-Maarten werd nu juist gezien als een mooie, eigen traditie, die behouden moest worden.

 

Ook in Noord-Frankrijk, in Frans-Vlaanderen, wordt Sint-Maarten (Saint Martin) gevierd.

In Oost-Friesland kent men het Martinisingen waarbij onder andere Peepernööten gegeven worden.

 

In Oostenrijk en delen van Duitsland eet men op deze dag traditioneel gans, het zogenoemde Martiniganslessen of Martinsgansessen. Deze traditie komt voort uit de legende dat Sint Maarten te bescheiden was om zich tot bisschop te laten wijden en zich daarom verstopte, ganzen verraadden hem echter door hun gesnater. Een andere legende vertelt dat een stel ganzen onder de preek de kerk binnenliep en de preek verstoorden, de ganzen werden daarom gevangen en opgegeten.

 

sint-maarten.jpgIn Oostenrijk en Zuid-Tirol kent men ook het Sint-Maartenlopen.

Men gaat met lantaarns door de straten begeleid door iemand die met een rode mantel om als Romeins soldaat verkleed is en op een schimmel zit. Deze man stelt Sint Maarten voor. Men noemt dit de Martinsritt. De kinderen zingen liederen en als afsluiting is er een kampvuur dat Martinsfeuer genoemd wordt. In het oosten van Oostenrijk wordt op deze dag dikwijls de nieuwe wijn ingezegend door de pastoor.

 

Ook bij ons is deze afbeelding heel gekend, en wordt vaak gebruikt bij afbeeldingen van 'onze' Sint.

 

 

 

 

Er bestaan ontelbare liedjes over de Sint (zij het dan 'Maarten' of 'Klaas'). Wie kent er niet 'Zie ginds komt de stoomboot', of 'Hoor wie klopt daar kinderen' ... Het oudst bekende Sint-Maartensliedje is het volgende:

 

Stoockt vier, maeckt vier:
Sinte Marten komt hier
Met syne bloote armen
Hij soude hem gheerne warmen?
 

De regels van dit lied komen nog in diverse bestaande Sint-Maartensliedjes terug. Ook voor andere liedteksten geldt dat ze heel oud zijn, wat blijkt uit hun grote verspreiding. Onderstaande fragmentjes zijn echter gloednieuw ... de Pieten zijn pas de laatste jaren beginnen 'jumpen' ...

 

't Is in elk geval goed voor hun conditie Lachen

 

 En nu ga ik braaf mijn schoentje zetten, ... je weet maar nooit ...

 

09-11-10

25 jaar later ... Aalst herdenkt ...

Het stadsbestuur van Aalst en een veertigtal nabestaanden, slachtoffers en hulpverleners hielden deze voormiddag een minuut stilte aan het gedenkteken voor de slachtoffers van de Bende van Nijvel. Precies 25 jaar geleden vielen in en aan de Delhaizevestiging in Aalst toen acht doden en zeven gewonden bij wat de laatste en bloederigste aanslag van 'de bende' zou worden.

Slachtoffer David Van de Steen verloor bij de raid zijn zusje Rebecca en zijn ouders. Hij kreeg zelf vijf kogels in het been.
Ik herinner me eigenlijk nog vrij levendig deze avond. We zaten thuis en werden ineens opgeschrikt door enorm veel sirenes. Ambulances en politie reden af en aan, wat ons deed denken aan een heel zwaar ongeval of brand. Aan een overval denk je niet meteen natuurlijk. Op de radio werd alles onderbroken, en werd gemeld wat er in Aalst aan het gebeuren was. 'Een enorm bloederige aanval op de Delhaize-vestiging met waarschijnlijk heel wat doden. De politie heeft meteen de achtervolging ingezet ...'.
Van dat moment af zaten we gekluisterd aan de radio, niemand echter durfde buiten gaan ... in de straten was het heel stil ... iedereen had schrik, want de daders waren nog op vrije voet en men wist niet echt waarheen.
De hele avond werd radio geluisterd en ook de nieuwsberichten op TV boezemden niet echt veel vertrouwen in. 'De politie is het spoor bijster', en 'de politie heeft de achtervolging moeten staken', zinderden nog een tijdje na.
Toen wist niemand dat dit de laatste aanslag zou geweest zijn van de beruchte 'Bende van Nijvel', gelukkig hebben we van deze bende nadien niet meer te lijden gehad.
 
Een kwarteeuw na de laatste overval van de Bende van Nijvel werd onlangs het speurdersteam dat de overvallen onderzoekt, verdubbeld van zes naar twaalf speurders. De versterking volgt nadat afgelopen maand ruim 500 tips binnenstroomden na een oproep tot getuigen.  
De speurders willen vooral de gegevens over mogelijke verdachten verder onderzoeken. Ze hebben ook interesse voor de gemelde verdachte handelingen voor, tijdens en na de overval op de Delhaize in Aalst. Met de versterking hoopt onderzoeksleider Eddy Vos ook de critici de mond te snoeren. "Deze versterking bewijst: dit onderzoek is niet dood."
Na 25 jaar zijn we dus nog niet veel verder. Waarschijlijk zal men de daders dan ook stilletjesaan gaan terugvinden in het bejaardentehuis.
 
"Aalst draagt de dag mee in hart en geheugen", zei burgemeester Ilse Uyttersprot. "Dit is het verhaal van een trauma van de hele stad." Net zoals de meeste slachtoffers achteraf opmerkten, deed de burgemeester een oproep voor het achterhalen van de waarheid. Ze besloot haar herdenkingswoord met een citaat uit het boek 'Niet schieten, dit is mijn papa' van bendeslachtoffer David Van de Steen. De passage ging over zijn zoektocht als kleine jongen naar het graf van zijn vermoorde ouders en zus.
 
Na een minuut stilte schoven het stadsbestuur, de toenmalige burgemeester Anny De Maght, de Delhaizedirectie en de nabestaanden van de dodelijke raid aan de Delhaize en die aan een Colruyt waarbij twee agenten gedood werden, aan om bloemen neer te leggen aan het sobere gedenkteken. Verschillende nabestaanden hadden er overigens al voor de plechtigheid bloemen achtergelaten. De herdenking zal voortaan jaarlijks herhaald worden.
 
De herdenking werd druk bijgewoond door de regionale, nationale en zelfs de Nederlandse pers. Op een internetforum van www.bendevannijvel.com wordt opgeroepen om vanavond om 19 uur samen te komen op de parking van Delhaize voor een herdenking.

(info © belga)

12-05-10

29 mei BARBECUE - TOCHT WSV De Kadees Aalst

 

Natuurlijk zijn we het wandelen niet verleerd, noch vergeten. Ondertussen is het tellertje al opnieuw de hoogte ingegaan en zowel Gianni, Ina als mijn enkel houden het nog steeds goed vol

Na enkele mooie tochten in Burst, Opwijk, Haaltert, Asse, Heusden en Dendermonde, is het binnenkort opnieuw 'prijs' in onze buurt.

Onze eigen club, wsv de Kadees Aalst, organiseert op zaterdag 29 mei namelijk een Barbecue tocht.

barbeque

De startplaats kan teruggevonden worden in de Gemeenteschool te 9320 Erembodegem dorp (bij Aalst).

Het gaat over een 3 delige luswandeling, 7, 14 en 21 kilometer, met telkens controles in de startplaats.

Barbecueschotels zijn verkrijgbaar (anders zou het wat onozel geweest zijn om het een 'barbecue-tocht' te noemen natuurlijk), en dit aan zeer democratische clubprijzen (vooraf bestellen aan de kassa, en dan staat de schotel klaar voor consumptie tegen dat de wandeling voltooid is).

 
HPIM6798_320x238

 

 

De barbecue is natuurlijk iets profesioneler dan diegene hierboven (sfeerbeelden Aalst Carnaval)

Het parcours leidt langs de groene omgeving van Erembodegem.

Erembodegem is een deelgemeente van Aalst en wordt doormidden gesneden door de Dender. Het was tot 1977 een zelfstandige gemeente. In 1976 werd Erembodegem opgesplitst. Het andere dorp in de toenmalige gemeente, Terjoden, werd een deel van de fusiegemeente Haaltert.

Erembodegem heeft ook enkele bekende (ex-) inwoners :

 

  • Louis Paul Boon (Aalst, 15 maart 1912 - Erembodegem, 10 mei 1979), Vlaamse auteur. Kenmerkend voor Boon was zijn volkse aard, hij liep tot zijn 16de school en moest vader helpen als gevel- en pistoolschilder. Hij kon in zijn vrije tijd nog wat lessen aan de Aalsterse Academie voor Schone Kunsten volgen, maar door geldgebrek was ook dit van korte duur.'De Kapellekensbaan' en 'Menuet' zijn Boons meest vertaalde romans. De eerstgenoemde verscheen onder andere in het Duits (in drie vertalingen), het Engels, het Noors, het Zweeds, het Pools, het Frans en het Spaans. De laatstgenoemde in onder andere het Zweeds, Hongaars, Portugees, Duits, Deens en Italiaans.
  • Sabine Appelmans (22 april 1972), voormalig Belgisch professioneel tennisspeelster. Na haar tenniscarrière deed Appelmans een gooi naar het beroep van tv-omroepster maar dit werd geen succes. Momenteel is Appelmans actief als tenniscommentator bij de Vlaamse Radio en Televisie (VRT), treedt ze geregeld op in amusementsprogramma's en is ze coach van het Belgische Fed Cup team.
  • Patrick Bernauw (1962), Vlaams schrijver. Hij was radio-, tv- en stripscenarist, hoorspelregisseur en hoofdredacteur van de Historische Verhalen. Hij is nu docent Literaire Creatie en leidt een eigen productiehuis voor theater, dat zich de jongste tijd vooral heeft toegespitst op moordspelen en stadsspelen voor teambuilding e.d. Hij schrijft sinds 1981 romans, verhalen, essays, toneelstukken en radio- en televisie-scenario's - zowel voor volwassenen als voor de jeugd
  • Roger Moens (26 april 1930), is een voormalige Belgische middellangeafstandsloper, die gespecialiseerd was in de 800 m. In deze discipline behaalde hij vele prijzen. Zo werd hij tweemaal Belgisch kampioen, verbeterde het wereldrecord en vertegenwoordigde België op de Olympische Spelen
  • .Dom Modest van Assche (18 mei 1891 - Brugge, 30 oktober 1945) voormalig abt van de Sint-Pietersabdij van Steenbrugge te Assebroek. In 1903 trad hij in als novice in de Sint-Pietersabdij van Steenbrugge en ontving als kloosternaam Dom Modestus. Hij legde zijn plechtige geloften af in 1910 en werd te Brugge in 1913 tot priester gewijd.
  • Louis De Pelsmaeker, voormalig sportjournalist. Zijn vader en hij hadden een wielerclub en organiseerden in Erembodegem een beroepsrennerskoers. Toen hij al bekend was van de televisie stond hij nog steeds als seingever langs de weg. Momenteel houdt hij vaak lezingen ivm sport of zet hij spektakels op het getouw ...
  •  

    Misschien zien we jullie op deze (of een andere) wandeling terug ?

     

     

    Eerst gaan we echter wat genieten van een welverdiende vakantie ...

     

    logo kadees_480x480_320x320 

     

    .

    10:40 Gepost door Thierry in Wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, mei, aalst, 29, kadees, barbecuetocht |  Facebook |

    06-04-10

    Een nieuwe lente ...

    Een nieuwe lente, een nieuw geluid ... dat is wat men altijd pleegt te zeggen. Dit jaar betekent dit nieuw geluid ook een hernieuwde aanvang van de wandel'carriere'. Na een blessureperiode van ongeveer 2,5 jaar (zware enkelblessure) heb ik me gisteren en eergisteren opnieuw gewaagd aan enkele wandelkilometertjes, en met succes ... niets 'nada' pijn of last Lachen

    Het tellertje was gestopt op 33 390 kilometer (op 1590 tochten) en daar zijn er dit week-end 14 bijgekomen. Een keer 6 kilometer, men moet ergens beginnen; de tweede wandeltocht bedroeg al 8 km ... Een dodentocht zit er de eerste jaren niet echt in, vrees ik.

    Ook mijn twee schatten hebben de wandelschoenen aangetrokken en zijn enthousiast. Jullie zullen ons dus ongetwijfeld nog wel 'ergens ten velde' tegenkomen.

    Een hernieuwde wandelcarriere wil in dit geval ook een nieuwe wandelclub zeggen. Door de verhuis van Diegem naar het Aalsterse (en door wat 'strubbelingskes' in de vorige club) is dat 'De Kadees - Aalst' geworden.

    logo kadees_480x480

    De 523 leden van deze club werden dus aangevuld met 3 nieuwe. De Kadees zijn aangesloten bij de Wandelsportfederatie 'Aktivia' en dit onder het nummer 063.

     

     

     

    Onze eerste wapenfeit : De Bursitiatocht in Burst bij de wandelklub 'Het land van Rhode'. Niet ver van de deur, een ideale 'openingswandeling' dus.  Niet echt de perfekte omstandigheden voor een wandelclub om een tocht te organiseren want er was : Pasen, geen goede weersvoorspelling, de Ronde van Vlaanderen, ... Probeer dan maar maar eens reclame te maken voor je wandeltocht en volk te vinden om door de modder te ploeteren. Toch trokken we onze wandelschoenen aan en staken 'het Land van Rhode' een hart onder de riem : de Bursitiatocht dus. Goed voor 6,6 km aan de poort van de Vlaamse Ardennen zoals ze het zelf verkondigden ...

     

    HPIM6875_640x477De naam Burst stamt af van Bursitia juxta fluviolum Burste. De naam Bursitiatocht is dus heel goed gekozen. 'Burst' werd voor het eerst gevonden in een oorkonde van de St. Pietersabdij in Gent. In dit document uit 1042 werd vermeld dat het dorp Burste gelegen lag een een gelijkname rivier, de Bursitia juxta fluviolum Burste. Pas een eeuw later, in 1151 werd Burst voor het eerst onder de huidige naam genoemd. Daarnaast werd het dorp in de daaropvolgende decennia als Borst, Bost en Bust in enkele documenten genoemd. In 1846 telde het dorp 125 boerderijen, waaronder enkele grote. Toentertijd waren er in het dorp onder andere een korenwindmolen, drie brouwerijen en drie stokerijen. Rond het begin van de 19e eeuw telde het dorp 304 inwoners, aan het begin van de 20ste eeuw was dit aantal gestegen tot 963

    Het werd een mooie tocht doorheen een modderlandschap, hoewel dit voor de 6 km uiteindelijk nog heel  goed meeviel.

    Een aaneenschakeling van natuurpaden, wegels, landelijke wegen bracht ons terug naar de startzaal, waar we ons nieuwe wandelboekje meteen konden laten inwijden met een stempeltje van de organiserende club.

     Bursitiatocht 04 04

    Een fiere Gianni.was dolenthousiast en kon al niet wachten om een volgende wandeling aan te vatten.

     HPIM6870

     Een dagje later, paasmaandag, was het dan ook zover. Na de goede start, besloten we om het ingeslagen pad verder te bewandelen en we kozen dit keer voor de WSV Horizon Opwijk, die haar 18' Lentewandeling hield in Mazenzele.

    Mazenzele is een Vlaams dorp in de provincie Vlaams-Brabant en is een deelgemeente van Opwijk. De gemeente  ligt in het noordwesten van de provincie, op ca. 20 km van Brussel en Mechelen en op ca. 13 km van Dendermonde en Aalst. Als deelgemeente maakt het deel uit van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde.

    Vele deelnemers aan de wandeling klonken dan ook naar het franstalige Brussel dat hier niet al te veraf meer was.

    HPIM6886Zagen we daar trouwens niet de bollen van het atomium blinken in de verte ? Een paar medewandelaars die ons voorbijstapten onderhielden zich in een niet ontbraamde versie van de taal van Molière maar toen we hen een welgemeende „bonjourtoewensten, werd dat vlot in het Vlaams beantwoord. Nog maar eens een bewijs dat er van een 'taalbarriere' niet echt veel sprake is.

    Als dorpsnaam gaat Mazenzele terug tot de Frankische periode, als de nederzetting, de 'villa' of het hof van een Frankische stamvader. De oudste kern, mogelijk daterend uit de 4e - 5e eeuw, is het oorspronkelijke villacomplex met de typische grote open Dorpsdries, waarrond een gebouwenconcentratie. De tweede kern rond de kerk is van latere datum. Mazenzele ontwikkelde zich langsheen de baan Asse-Dendermonde (eind 18e eeuw, nu gewestweg N47) grotendeels tot een straatdorp.

    kerk mazenzeleDit was vroeger niet het geval vermits het dorp gesitueerd was rond de kerk (die op ca. 350 m van de heerweg Brussel-Dendermonde lag), de aloude dries en de Romeinse heerbaan. Tijdens het Ancien Régime (tot 1794) behoorde Mazenzele (samen met Asse, Baardegem, Essene, Hekelgem-Affligem, Meldert, Mollem en gedeeltelijk Bollebeek) tot het Land en de Heerlijkheid van Asse (in het hertogdom Brabant). Onder het Franse bewind ging Mazenzele (zoals ook Opwijk) op in het kanton of administration municipale Merchtem en verloor tot 1800 zijn zelfstandigheid. Van 1800 tot 1976 was Mazenzele een zelfstandige gemeente. Als klein landelijk dorp van slechts 225 ha en 1055 inwoners werd het in 1977 bij de aangrenzende gemeente Opwijk gevoegd.

    De oude parochiekerk werd toegewijd aan Sint-Petrus'-Banden oftewel Sint-Pieters-Banden. Het patronaat van de kerk behoorde vroeger toe aan de nabijgelegen benedictijnenabdij van Affligem. Deze abdij, en de cisterciënzerinnenabdij van ten Roosen (Aalst) waren belangrijke grondbezitters van het oude Mazenzele.

    241px-Molen_MazelkouterNog maar pas vertrokken, kregen we de overblijfselen van een molen in het visier. Dit blijkt 'De Vanstraetensmolen' te zijn. De stenen ,,molen van 't Dorp of ,,Van Straetensmolen, in de Kouterbaan, is vermoedelijk de vijfde die sinds midden 18e eeuw in de Mazelkouter gebouwd werd. De Koutermolen was oorspronkelijk een stenen graanwindmolen, van het type grondzeiler. De (verlaagde) romp en een aantal bijgebouwen bestaan nu nog. Wegens zijn historische en industrieel-archeologische waarde is ook de molen beschermd als monument.

    Na al dat moois was het tijd om ons tweede stempeltje te gaan afhalen.

    horizon opwijk

     

     

     

    Dit was meteen ook ons laatste wapenfeit voor dit Paasweek-end.

    Zoals reeds gezegd, we hebben de wandelmicrobe terug te pakken, en kijken al uit naar de volgende tochten.

     wandelmannekes