02-07-07

50 km van Bassevelde : gedeeld succes

Vrijdagavond ... tijd voor de 'ezelstocht' in Bassevelde. Men beloofde ons een enig mooie tocht over de vier deelgemeenten Bassevelde - Oosteeklo - Assenede - Boekhoute ... en dat was zeker niet overdreven. Er werden ons zeven verschillende rustposten beloofd (we hebben ze geteld, het klopte), alsook een ontbijt bij aankomst (spek met eieren). Groepsstart om 20 u maar de mogelijkheid om nog te starten tot 21 u. En dat laatste had men eigenlijk niet mogen beloven ...  Doordat we nog wat aan het wachten waren op Kathy lieten we de groepsstart (met ezeltjes voorop) voor wat het was en besloten wij om een half uurtje later te vertrekken.

ezeltjes 1

Wat we toen nog niet wisten (maar al heel snel te weten kwamen) was, dat de rustposten op een bepaald uur sloten. En dat 'bepaald uur' heeft sommigen de nek omgewrongen. Al van bij de eerste controlepost hadden we door dat we geen gezellige wandeling meer aan het doen waren, maar dat we middenin een race tegen de klok terecht waren gekomen; Onze blessures in gedachten houdende besloten we om hier niet echt rekening mee te houden en op ons eigen tempo verder te gaan.

ezeltjes 2

't is wat bibberend en troebel, maar we staan er toch allemaal op !

mummieteentjesBlessures ? Tja : Fie die nog met Torhout-blaren aan het rondhuppelen was, Petra met haar mummieteentjes (zie foto), Jean met een ontsteking aan het scheenbeenvlies, Kathy die totaal onuitgerust aan de start verscheen (ja, er zijn nog werkmensen die geen vakantie krijgen om te gaan stappen), Wim, die eigenlijk nog nooit meer dan 30 km had gestapt en ik met een souvenirtje in de zin van een tamelijk gehavende voet door een vallende tafel.

 

we gaan nog niet naar huis

Telkens kwamen we dus heel nipt aan op de controleposten. Toch namen we daar en onderweg uitgebreid de tijd om een jeneverke te proeven, om een babbeltje te slaan, en om de egeltjes terug het juiste pad te tonen en om de bomen en de natuur aan een grondige studie te onderwerpen. Tijdens de nacht hebben we meer egels dan ezels gezien, wat ons deed besluiten dat men deze toch toch beter een andere naam had gegeven.


ezeltjes controlepostDe controleposten werden aangeduid door een ezeltje in mooie kerstverlichting. Jullie weten niet hoe blij een mens kan zijn om zo iets te zien oplichten vanop een 500-tal meter. De rijstpap was heel lekker, en ook de sinaasappel en banaan gingen er in als broodjes. Nu ja, de broodjes zelf smaakten iets minder goed, maar dat is normaal. Na zo'n afstanden begint de maag zowieso wat te protesteren. En aangezien tomatensoep bij sommigen voor 'thriller'-ideeën zorgt, bleef er ook daar nog een kommetje over.

Het Jeneverbendeke kennende weten jullie ondertussen al dat het weer gieren en brullen van het lachen was.

jean dodoJean die tijdens een stop een uiltje knapt.Het hele repertoire van Vader Abraham dat uitgebreid aan bod kwam. Onze theorie over de verdwenen maan die nog eens aan de waarheid getoetst werd, en het is dus echt waar : als de kleine beer gaan wandelen is, gaat de grote beer - als bezorgde ouder - op zoek. Deze laatste doet dan het licht uit als hij naar buiten gaat en daardoor is de poolster ook eventjes zoek. En als de poolster weg is ... waarom zou de maan dan nog blijven schijnen ? Swat, 't is een theorie als een ander, maar er zit toch heel veel waarheid in (en deze waarheid is heus niet het gevolg van de lekker smakende chocoladejenever).

De ochtend brak aan, en dat zorgde voor een waar kleurenspektakel aan de horizon. Echt waar mensen, als jullie ooit de kans hebben om tijdens zonsopgang (5 u ongeveer) door een veld te lopen en naar boven te kijken : doen ! Dat is echt genieten ! De natuur kan toch zo mooi zijn. De (sport-)prestatie mag dan nog zo groot zijn, op dat moment voel je je als mens toch zo nietig en klein.  De fotootjes hieronder zijn eigenlijk een korte samenvatting waarom een nachtwandeling mij ook zo aanspreekt (en ik denk samen met mij ook de meeste andere 'bendeleden').

ochtendstond 1

ochtendstond 2

ochtendstond 3

Toen we het op de voorlaatste controlepost zo nipt gemaakt hadden, dat we enkel nog een stempel kregen, maar niets meer te eten of te drinken, zakte bij velen de moed wel in de schoenen. 6 km Zonder verfrissing, ... dodelijk. Die afstand hebben we nog overbrugd (zelfs met een partijtje 'verstoppertje' aan het einde).

verstoppertje

Aan de laatste post aangekomen echter, besloten Fie, Kathy en ik dan ook wijselijk om er een punt achter te zetten. 45 km Is een lovenswaardig aantal kilometers, en voor ons hoefde het niet echt meer. Fie kon haar blaren uiteindelijk niet meer tellen, Kathy wist niet meer waar nu juist de linker- of de rechterkant van de baan lag, en ik begon serieus kriebeltjes in de voet te krijgen. Teken dus om niet de ezel uit te hangen en de schoenen aan de haak te hangen. Gezondheid voor alles !

de reddende engelTelefoontje naar Guy (onze enthousiaste supporter - hij had nachtshift en kon er jammer genoeg niet bij zijn) om ons te komen depanneren, wat hij met heel veel plezier deed. Guy : langs deze weg nog eens een heel dikke 'merci' !!!

 

 

Petra, Jean en Wim hadden er wel nog een speedmarschke voor over en hebben ook de resterende kilometertjes toch nog afgelegd. Echt in speed-tempo want ze hadden nog juist een uur om 6,8 km af te leggen. Volledig is het niet gelukt maar toen ze uiteindelijk 10 minuutjes na reglementaire tijd binnenkwamen was een welgemeend applaus het minste wat we hen konden bieden. Ook zij konden gelukkig nog genieten van spek met eieren en een drankje. Vele buurtbewoners die ook aan de tocht deelnamen, hadden een binnenwegje genomen naar de aankomst, en dus verdienen 'onze drie doorzetters' zeker een pluimpje. Zij hebben de 51,6 km volledig reglementair uitgestapt !

Deze 'ezelstocht' zit er dus ook weeral op.

 

Pijltjes hangen (Small)

Hoewel ik tijdens de tocht opgegeven heb, was ik enkele uurtjes later toch alweer op pad. De pijltjes van 'Cycle for life' moesten nog verwijderd worden, en dus heb ik er nog een dikke 30 km bijgedaan. Uiteindelijk was mijn dagtotaal dus toch ook 75 km ... mooie aanloop naar de dodentocht, al zeg ik het zelf. Over het verwijderen van de pijltjes heb ik trouwens nog het één en het ander te zeggen, maar dat is voor een volgend postje.

 

 

En nu wordt het rustig. Terwijl ook op het werk alles een beetje begint te kalmeren (oeffffffff!), hebben de Jeneverkes ook besloten om geen ellenlange tochten meer te doen tot aan de fameuze dodentocht. Kwestie van onze blessures, blaren en ongemakken wat te laten genezen en om ons mentaal volledig te kunnen voorbereiden. 't Is tenslotte niet niks hé, zo'n 'toerke' van 100 km. Ons vinden jullie de komende weken dus vooral terug op kortere wandelingen (tot 20 km moet lukken), barbeques, eetfestijnen, aktiviteiten, enz

Jeneverkes wanted

10 Augustus is het dan : verstand op nul, blik op oneindig en op 't gemakske efkes de sponsors waar voor hun geld geven. Al diegenen die al gestort hebben, en al diegenen die al beloofd hebben om het te doen : een dikke dankuwel op voorhand vanwege het Jeneverbendeke en de authistjes ! Diegenen die het nog niet gedaan hebben : hier vinden jullie nog maar eens de uitleg. Misschien kan ik jullie toch overhalen om een bijdrage te leveren ???