22-08-07

Uitwaaien op Cap Blanc Nez

Nadat blijkbaar een groot gedeelte van de bloggertjes hier (Nana, Jientje, MizzD) al mochten kennismaken met 'la douce France', had ook ik besloten om vorige week woensdag (OLV-Hemelvaart voor heel België en moederkesdag voor heel Antwerpen) eens de grens over te trekken. Aangezien er maar één dagje vakantie voorzien was, was het Zuiden natuurlijk geen optie. Eén van de leden van het Jeneverbendeke had de schitterende idee om eens naar Cap Blanc Nez (tegen Calais) te trekken.  

 

cap blanc nezZo gezegd, zo gedaan. Met een groepje enthousiastelingen trokken we richting Frankrijk (is dat trouwens niet het land waar het atomium staat en waar men de brabançonne zingt ?).

 

Daar aangekomen, bleek al onmiddellijk dat we te kampen gingen hebben met een sterke tegenwind (nu niet meteen te vergelijken met wat de Mexicanen momenteel meemaken, maar toch). Onze 'dodentochtvoetjes' indachtig, toch niet te onderschatten.

P
Eens we beneden waren, konden we eventjes bekomen van het prachtige uitzicht over de kustlijn. Bij betere weersomstandigheden kan je van hieruit 'the white cliffs of Dover' bewonderen, maar dat zullen we tegoed houden voor bij een volgende gelegenheid.

Cap Blanc-Nez ligt 6 km ten noord-oosten van Cap Gris-Nez

Plaatsnamen in deze streek verwijzen vaak naar het Oudnederlands. De verfransing gebeurde eerst tussen de 15de en de 17de eeuw. Blackenest is een benaming van de kaap die in geschriften uit de 16de eeuw wordt teruggevonden waarbij black verwijst naar het oudnederlandse woord blanka wat zoveel als helder of blank betekent. Nest verwijst naar nessa wat vooruitstekend stuk land in water betekent.

Cales Cliff is een andere benaming van de kaap die stamt uit de tijd toen het gebied nog aan de Engelsen toebehoorde.

Een uitzondering hierop vormt de naam van de gemeente Escalles die vlakbij de kaap ligt. Deze benaming is van Saksische of Oudnoorse oorsprong. In het Oudnoors betekent skali hut en zou de plaatsnaam verwijzen naar een toevluchtsoord voor Noormannen tijdens hun strooptochten. Indien Saksisch van oorsprong (scale is een tijdelijke verblijfplaats) verwijst de plaatsnaam naar de migratie van de Saksen vanuit Engeland tijdens de 5de en de 6de eeuw.

 

Dat we heel dicht bij de engelse kust zaten, werd bewezen door de berichtjes die onze gsm's teisterden : 'welcome in the UK', stond erop te lezen, en dit terwijl we ons een weg aan het ploeteren waren doorheen het opwaaiende franse zand.

Een ferme tegenwind heeft onze snelheid zeker beïnvloed, en zo kwam het dat we maar net op tijd (bij vloed zit je op dat strand dus helemaal ingesloten en gevangen) in het volgende stadje. 

In een cafeetje aangekomen, mochten we onmiddellijk genieten van de franse gastvrijheid (of was het nu koppigheid). We mochten met ons groepje plaatsnemen en zelfs de tafels herschikken, ... tot op het ogenblik dat ze doorhadden dat we niet kwamen om er te eten, maar om een glaasje te drinken. De service was meteen al heel wat minder ...

We trokken het ons (natuurlijk) niet aan, hebben iets gedronken, en zijn buiten gaan pic-nicken. Gezelligheid troef dus. 

Toen we besloten om verder te trekken, werd de lucht ineens donkerder en donkerder. Onheilspellend ... en ja hoor ... nog geen kwartiertje later kwam de regen met bakken tegelijkertijd uit de lucht gedonderd. Nooit geweten dat er zoveel water tegelijkertijd kon vallen en nooit geweten hoe absorberend kledij kan zijn. Enkele 'schuilpauzes' onder een afhangende tak of tegen een struik hielpen niets, en druipnat schuifelden we ons een weg terug naar de top.

schuilen

Af en toe hield het eens een minuutje op, en konden we verder genieten van de prachtige landschappen die zich in de verte aftekenden.

genieten van het uitzicht

Aan de volgende halte waren we blijkbaar iets meer 'bienvenue'. We konden er dus naar hartelust onze wandelschoenen leegkieperen, en onze t-shirts uitwringen. De baas en andere cafégangers moesten eens lachen met onze misère maar wensten ons toch een behouden voortzetting van de tocht.  Ongelooflijk maar waar, terwijl we daar zaten heeft de zon de regen verjaagd. We konden dus opnieuw verdertrekken zonder k-way en regenjas. Wel hadden we opnieuw een enorm sterke wind, maar deze hielp ons uiteindelijk wel om alles sneller droog te krijgen.  Een laatste zware klim ... een blik achteruit op het prachtige zicht op de kust ... en we konden ook deze toch succesvol afronden. Op het tellertje stonden een 15-tal kilometer.

klim

Ons uitje kreeg nog een vervolg in een gezellig restaurantje in Calais. Vanwaar moeten jullie Calais kennen ? Van de Eurotunnel natuurlijk, ... en van de haven ...

Geïnspireerd door het weer werd het voor mij een pizza 'vier seizoenen'. We hadden immers ons part weer gehad ... regen, wind, zonneschijn, ... enkel de sneeuw ontbrak nog, maar da's misschien iets voor volgende week ?

eten cap blanc nez

 

Het was in elk geval (alweer) een heel gezellige dag, samen met een toffe wandelkliek !

wandelgroep cap les nez