12-12-07

Het litenatuurpad 24 november

Een paar weken geleden konden we genieten van een toffe wandeling in de prachtige omgeving van Zwevegem. Het was niet zomaar een wandeling, neen, de tocht werd gecombineerd met enkele heel mooie spreuken en uitspraken over de natuur. Inderdaad, wij hebben het 'litenatuur-pad' verkend.

Na de wandeling zijn we nog gaan bowlen (energie te veel zeker ?). Het werd een strijd der giganten, een clash der groten. Zelf heb ik het onderspit moeten delven (men moet zijn meerdere erkennen hé : Rikki, je was de beste, maar de revanche loert en komt naderbij !)

 

enkele pareltjes van de litenatuur :
 
'of je nu een vroege vogel bent, of een laatbloeier ... in de natuur ben je altijd op tijd'
 
'de avond gooit met vleermuizen. Ze warrelen door de lucht als oude vodjes. Af en toe, is er eentje te vangen, in een ogenblik'
 
'het leidt geen twijfel. De natuur is vrouwelijk. Els, Margriet, Marjolein, Iris, Linde, Riet, Roos, ...'
 
'Eenden op een vijver kunnen nogal tateren. Maar één ding staat vast : hun discussies zijn nooit oeverloos ...'
 
'Spinnen zijn webmasters van nature. Zij beheren de lokale netwerken'
 
'Klimop is nieuwsgierig van aard, en kruipt soms pijlsnel omhoog ... om op de hoogte te blijven ...'
 
'Sprinkhanen zijn altijd goed gezind. Ze springen voortdurend een gat in de lucht'
 
'Sommige landschappen zijn voor niets verlegen. Ze liggen er soms open en bloot bij'
 
en hier mijn fotootjes ... (just one click away !)
 

12:13 Gepost door Thierry | Permalink | Commentaren (0) | Tags: litenatuurpad, zwevegem, jeneverbendeke, wandelen |  Facebook |

03-11-07

Dropping De Pinte

Amai,
na een verlichte dag op het werk, de wandelaccessoires waren al meegenomen, ging het meteen met de trein richting De Pinte.

De naam van deze gemeente is afkomstig van een herberg (Het Pijntken) en werd voor het eerst gebruik als naam voor de gemeente toen het als gehucht afgescheiden werd van de gemeente Nazareth op 2 juni 1868 en werd toen ook "Klein Nazareth" genoemd.

Er werd gisteren eens geen koperdraad gestolen, en de treinen reden dus nogal tijdig.  In het station aangekomen stond Fie me al op te wachten, en zijn we samen naar de startplaats - het Europaplein  - getrokken.  Daar aangekomen werd het ondertussen al iets donker, maar we zagen toch nog wat we moesten zien.  Ons oog telde 25 deelnemers, een enorm groot aantal, waardoor we ons dienden te splitsen in twee groepen. Gelukkig zaten we toch allemaal op dezelfde bus, zodat we daar nog konden beslissen wie met welke groep zou meegaan.  Diegenen die konden kaartlezen werden wat verdeeld over de gesplitste bende, zodat niemand diende verloren te lopen.
 
 Op de geblindeerde (maar verlichte) bus, kregen we meteen een kruiswoordraadsel voorgeschoteld, de welke we gretig aangepakt hebben. De puzzel oplossen bleek voor de meesten niet echt een groot probleem te zijn. Echter de gevraagde startplaats en (deel-) gemeente eruit vissen, ... dat bleek toch wat moeilijker.
Hulplijnen werden ingeschakeld, zonen en dochters op het thuisfront werden aan het 'googelen' gezet, zelfs 'Pompoens groot encyclopedie' werd geraadpleegd, maar dé oplossing is jammer genoeg toch niet uit de bus gekomen. 
 
Wie na een eeuwigheid in de veel te warme bus wèl uit de bus mocht komen, waren wij ...  We werden gedropt op een niet nader omschreven plaats, met niet nader omschreven coördinaten in een donkere , niet nader omschreven veldweg.  Een paar verlichte geesten vonden meteen het noorden terug en zagen dat we het eindpunt van onze tocht ... in het zuiden moesten zoeken.  Bleek dat er een mooie baan naar dit zuiden zou leiden, maar die lieten we dus links (of was het nu rechts ?) liggen.  Wij kozen voor het avontuur, de modderpaadjes, de velden en dus de moeilijkste (maar meest aangename en avontuurlijke) weg.
Groot was onze spijt toen onze plannen én die weg gedwarsboomd werden door water, prikkeldraad, en daarachter weggetjes die niet naar Rome, niet naar het eindpunt, maar eigenlijk nergens heen leidden.
Twee joggers (wie komt op dit uur trouwens nog buiten ?) hebben ons aangeraden om onze zwemvliezen aan te trekken, maar dit aanbod hebben we wijselijk maar niet aangenomen.
 
Filip, met een rood licht voorop (die telde meteen ook mee als claxon trouwens - man, hem kwijtspelen is zelfs in het donker niet mogelijk, die hoor je gewoon tot op 2 km afstand ), en een wit achteraan trokken we doorheen de maisvelden. Na amper een paar honderd meter hadden we al meer modder gezien als vorige week tijdens de hele dropping (die spectaculaire ... in 't centrum van Antwerpen )
 
Langzaam maar zeker baanden we ons een weg langs greppeltjes en bosjes, langs veldwegeltjes en ...  jeneverstops . Bananen- en appeljenever bleken erg goed in de smaak te vallen, en ik kan getuigen dat zelfs een mix van beide vruchtensapjes heerlijk smaakt in zo'n donkere nacht.  De ambiance steeg naarmate de flessen leger werden, en het tempo ging ook rechtevenredig ...  iets naar beneden. Een stukje van onze groep kon het niet langer aanzien, en vertrok vliegensvlug naar veiliger oorden. Enfin ja, aan het eind van de rit zaten we toch samen in de aankomstzaal, dus rapper lopen was eigenlijk voor niets goed.  Eigenlijk was het zelfs niet verantwoord omdat zij ook met de noodenveloppe gaan lopen waren.
 
Die enveloppe was gelukkig niet nodig. Noodprocedures trouwens ook niet. Onze kaartleeskunsten waren van die aard, dat we nooit meer dan een paar meter te ver waren, of dat de twijfel ook maar een paar minuutjes duurde. Een dikke 10 dus over de ganse lijn voor het 'jeneverbendeke'.  Op een redelijk uur (trouwens bijna een recordtijd) bereikten we dan ook de aankomstplaats. De laatste kilometers moesten we wel langs de straatkant wandelen, wat niet echt in de verwachtingen lag, maar een stadsplan zoals vorige week was nu ook niet nodig. De geblindeerde stafkaart voldeed (volgende keer vragen we er wel een in kleur, zodat het verschil tussen water en straat duidelijk te zien is).
 
Een bord frieten met stoverij en nog een paar heerlijke babbels stonden ons op te wachten.  En ...  Wat bleek ? Wij waren niet eens de laatsten ! Na ons zijn nog heel wat groepen binnengekomen. Een volgende keer zullen we dus moeten uitkijken om nog trager te gaan, en zo alle eer van 'rode lantaarn' nog naar ons te halen.
 
De rode lantaarn, die ons de hele weg van zacht erotisch licht voorzien had, had trouwens nog een belangrijke mededeling aan de groep : hij was zijn wit licht kwijtgespeeld (waarschijnlijk ergens ten velde). Indien iemand dus ergens een wit licht gezien heeft, gelieve het dan aub dringend aan Filip terug te willen bezorgen. De jongen is er echt het hart van in, en tot 6 u vanochtend heeft hij ons daaraan herinnerd, en we zullen het waarschijnlijk nog lang mogen horen
 
Na ons etentje ging het terug naar De Pinte met de bus. En inderdaad, Filip heeft ook daar zijn wit licht niet ontmoet ...
 
Gingen we daarna direkt naar huis ? Mja, sommigen wel , anderen niet.
 
Héléna (jeneverke-in-spé ?), Filip (de verlichte), Katie (stilletjesaan gebombardeerd tot dropping- én jeneverspecialiste), Fie (de opper-dropper) en ikzelf zijn er nog op uit getrokken, op zoek naar een cafeetje. Dat werd na een rondzwerving in De Pinte (op de tast, want we hadden dus geen wit licht meer) uiteindelijk gevonden.
 
De patron vond dat ons eerste glas ook meteen het laatste was, en sloot zijn deuren.
Voor Katie en Héléna werd ook de nacht hier besloten.
 
Voor Filip, Fie en mezelf was het echter nog niet laat genoeg (ah neen, mijn eerste trein was maar om 6:01u ) en dus zijn we nog even gaan uitblazen in Gent.
Een danscafé was 'the place to be' , maar nadat we ook dit café dienden te verlaten, en we de 'dans' niet echt zagen zitten, zijn we dan maar richting station Sint Pieters vertrokken.
Via een foto-automaat (inderdaad, we durfden onszelf na een dag werken, gevolgd door een nachtelijke dropping, nog te laten vereeuwigen) ging het richting perron 10, waar de trein net aankwam. De 'vereeuwinging' is binnenkort zichtbaar, maar 'k heb een probleempje met de scanner blijkbaar (die is nog niet zo wakker als ik), dus eventjes geduld aub.
 
't Is 8  gepasseerd, en na een donkere nacht (met toch weer heel wat lichtpuntjes, lachsalvo's en bulderkilometers) kan de dag weer beginnen ('t wordt hier trouwens al wat klaarder).
 
@ Allemaal : dikke dankuwel om deze nachtelijke escappade draaglijk te maken met jullie mopjes, interessante uiteenzettingen en wijsheden.
 
@ Héléna, Katie, Fie & Filip : bedankt om het wachten op de trein wat te verlichten. Vooral voor Filip was dit een zware opdracht gezien de zware handicap (geen licht meer om te verlichten). Hopelijk vind je snel een nieuw lichtje of krijg je één van je drie andere toch weer aan de praat ;-))
 
En nu het rugzakske klaarmaken voor de dropping in Munkzwalm volgende week hé ...

08:46 Gepost door Thierry | Permalink | Commentaren (2) | Tags: jeneverbendeke, dropping, de pinte |  Facebook |

02-07-07

50 km van Bassevelde : gedeeld succes

Vrijdagavond ... tijd voor de 'ezelstocht' in Bassevelde. Men beloofde ons een enig mooie tocht over de vier deelgemeenten Bassevelde - Oosteeklo - Assenede - Boekhoute ... en dat was zeker niet overdreven. Er werden ons zeven verschillende rustposten beloofd (we hebben ze geteld, het klopte), alsook een ontbijt bij aankomst (spek met eieren). Groepsstart om 20 u maar de mogelijkheid om nog te starten tot 21 u. En dat laatste had men eigenlijk niet mogen beloven ...  Doordat we nog wat aan het wachten waren op Kathy lieten we de groepsstart (met ezeltjes voorop) voor wat het was en besloten wij om een half uurtje later te vertrekken.

ezeltjes 1

Wat we toen nog niet wisten (maar al heel snel te weten kwamen) was, dat de rustposten op een bepaald uur sloten. En dat 'bepaald uur' heeft sommigen de nek omgewrongen. Al van bij de eerste controlepost hadden we door dat we geen gezellige wandeling meer aan het doen waren, maar dat we middenin een race tegen de klok terecht waren gekomen; Onze blessures in gedachten houdende besloten we om hier niet echt rekening mee te houden en op ons eigen tempo verder te gaan.

ezeltjes 2

't is wat bibberend en troebel, maar we staan er toch allemaal op !

mummieteentjesBlessures ? Tja : Fie die nog met Torhout-blaren aan het rondhuppelen was, Petra met haar mummieteentjes (zie foto), Jean met een ontsteking aan het scheenbeenvlies, Kathy die totaal onuitgerust aan de start verscheen (ja, er zijn nog werkmensen die geen vakantie krijgen om te gaan stappen), Wim, die eigenlijk nog nooit meer dan 30 km had gestapt en ik met een souvenirtje in de zin van een tamelijk gehavende voet door een vallende tafel.

 

we gaan nog niet naar huis

Telkens kwamen we dus heel nipt aan op de controleposten. Toch namen we daar en onderweg uitgebreid de tijd om een jeneverke te proeven, om een babbeltje te slaan, en om de egeltjes terug het juiste pad te tonen en om de bomen en de natuur aan een grondige studie te onderwerpen. Tijdens de nacht hebben we meer egels dan ezels gezien, wat ons deed besluiten dat men deze toch toch beter een andere naam had gegeven.


ezeltjes controlepostDe controleposten werden aangeduid door een ezeltje in mooie kerstverlichting. Jullie weten niet hoe blij een mens kan zijn om zo iets te zien oplichten vanop een 500-tal meter. De rijstpap was heel lekker, en ook de sinaasappel en banaan gingen er in als broodjes. Nu ja, de broodjes zelf smaakten iets minder goed, maar dat is normaal. Na zo'n afstanden begint de maag zowieso wat te protesteren. En aangezien tomatensoep bij sommigen voor 'thriller'-ideeën zorgt, bleef er ook daar nog een kommetje over.

Het Jeneverbendeke kennende weten jullie ondertussen al dat het weer gieren en brullen van het lachen was.

jean dodoJean die tijdens een stop een uiltje knapt.Het hele repertoire van Vader Abraham dat uitgebreid aan bod kwam. Onze theorie over de verdwenen maan die nog eens aan de waarheid getoetst werd, en het is dus echt waar : als de kleine beer gaan wandelen is, gaat de grote beer - als bezorgde ouder - op zoek. Deze laatste doet dan het licht uit als hij naar buiten gaat en daardoor is de poolster ook eventjes zoek. En als de poolster weg is ... waarom zou de maan dan nog blijven schijnen ? Swat, 't is een theorie als een ander, maar er zit toch heel veel waarheid in (en deze waarheid is heus niet het gevolg van de lekker smakende chocoladejenever).

De ochtend brak aan, en dat zorgde voor een waar kleurenspektakel aan de horizon. Echt waar mensen, als jullie ooit de kans hebben om tijdens zonsopgang (5 u ongeveer) door een veld te lopen en naar boven te kijken : doen ! Dat is echt genieten ! De natuur kan toch zo mooi zijn. De (sport-)prestatie mag dan nog zo groot zijn, op dat moment voel je je als mens toch zo nietig en klein.  De fotootjes hieronder zijn eigenlijk een korte samenvatting waarom een nachtwandeling mij ook zo aanspreekt (en ik denk samen met mij ook de meeste andere 'bendeleden').

ochtendstond 1

ochtendstond 2

ochtendstond 3

Toen we het op de voorlaatste controlepost zo nipt gemaakt hadden, dat we enkel nog een stempel kregen, maar niets meer te eten of te drinken, zakte bij velen de moed wel in de schoenen. 6 km Zonder verfrissing, ... dodelijk. Die afstand hebben we nog overbrugd (zelfs met een partijtje 'verstoppertje' aan het einde).

verstoppertje

Aan de laatste post aangekomen echter, besloten Fie, Kathy en ik dan ook wijselijk om er een punt achter te zetten. 45 km Is een lovenswaardig aantal kilometers, en voor ons hoefde het niet echt meer. Fie kon haar blaren uiteindelijk niet meer tellen, Kathy wist niet meer waar nu juist de linker- of de rechterkant van de baan lag, en ik begon serieus kriebeltjes in de voet te krijgen. Teken dus om niet de ezel uit te hangen en de schoenen aan de haak te hangen. Gezondheid voor alles !

de reddende engelTelefoontje naar Guy (onze enthousiaste supporter - hij had nachtshift en kon er jammer genoeg niet bij zijn) om ons te komen depanneren, wat hij met heel veel plezier deed. Guy : langs deze weg nog eens een heel dikke 'merci' !!!

 

 

Petra, Jean en Wim hadden er wel nog een speedmarschke voor over en hebben ook de resterende kilometertjes toch nog afgelegd. Echt in speed-tempo want ze hadden nog juist een uur om 6,8 km af te leggen. Volledig is het niet gelukt maar toen ze uiteindelijk 10 minuutjes na reglementaire tijd binnenkwamen was een welgemeend applaus het minste wat we hen konden bieden. Ook zij konden gelukkig nog genieten van spek met eieren en een drankje. Vele buurtbewoners die ook aan de tocht deelnamen, hadden een binnenwegje genomen naar de aankomst, en dus verdienen 'onze drie doorzetters' zeker een pluimpje. Zij hebben de 51,6 km volledig reglementair uitgestapt !

Deze 'ezelstocht' zit er dus ook weeral op.

 

Pijltjes hangen (Small)

Hoewel ik tijdens de tocht opgegeven heb, was ik enkele uurtjes later toch alweer op pad. De pijltjes van 'Cycle for life' moesten nog verwijderd worden, en dus heb ik er nog een dikke 30 km bijgedaan. Uiteindelijk was mijn dagtotaal dus toch ook 75 km ... mooie aanloop naar de dodentocht, al zeg ik het zelf. Over het verwijderen van de pijltjes heb ik trouwens nog het één en het ander te zeggen, maar dat is voor een volgend postje.

 

 

En nu wordt het rustig. Terwijl ook op het werk alles een beetje begint te kalmeren (oeffffffff!), hebben de Jeneverkes ook besloten om geen ellenlange tochten meer te doen tot aan de fameuze dodentocht. Kwestie van onze blessures, blaren en ongemakken wat te laten genezen en om ons mentaal volledig te kunnen voorbereiden. 't Is tenslotte niet niks hé, zo'n 'toerke' van 100 km. Ons vinden jullie de komende weken dus vooral terug op kortere wandelingen (tot 20 km moet lukken), barbeques, eetfestijnen, aktiviteiten, enz

Jeneverkes wanted

10 Augustus is het dan : verstand op nul, blik op oneindig en op 't gemakske efkes de sponsors waar voor hun geld geven. Al diegenen die al gestort hebben, en al diegenen die al beloofd hebben om het te doen : een dikke dankuwel op voorhand vanwege het Jeneverbendeke en de authistjes ! Diegenen die het nog niet gedaan hebben : hier vinden jullie nog maar eens de uitleg. Misschien kan ik jullie toch overhalen om een bijdrage te leveren ???

27-06-07

Stappen voor een GOED DOEL !

Allez lieve lezers,

't is de moment hé ! Het Jeneverbendeke zoekt nog steeds mensen met een warm hart die ons willen sponsoren tijdens de Dodentocht.

 

BELANGRIJK !! dodentocht bornem

10 augustus 2007 - sponsors gezocht !!

  

 

Het is weer bijna zover…

10 augustus  gaan we weer afzien

decoration

Een paar mensen van t jeneverbendeke (Sophie Schepens)(164),  Petra Annecour (181), Ellen Philips(185), Jean Thomas (197), Kathy Aelterman(1021), Thierry Treinen (1557) en Guy Delbeke (2512)) gaan ook dit jaar hun beste beentje nog eens voorzetten, hopelijk gesteund door een sterk logistiek team zoals we de voorbije jaren hadden onder leiding van Lo !

 

We gaan dit niet zomaar doen voor ons plezier, maar voor een goed doel. Daarom kunnen we uw steun goed gebruiken !!!

 

We stappen samen met een groep van +/- 50 wandelaars (samen met 'onze peter' Rene Verreth) om op die manier geld in te zamelen voor autisme. Wij willen ons hiervoor laten sponsoren door vrienden, kennissen, collega’s, familie, enz… en dit voor kleine bedragen van bijv. 5 cent/km (0,05 EUR x 100 = 5 EUR )( 't mag natuurlijk ook veeeeeeeel meer zijn hé !!)

 

Wat hebben we nodig? Vooral veel sponsors dus (sponsors die 150 euro sponsoren krijgen reclame op onze T-shirts, giften vanaf 50 euro krijgen een fiscaal attest), en vrienden die ons aanmoedigen langs de weg, af en toe een verfrissingske aanbieden of een paar nieuwe schoenen bezorgen ;-), ons ne keer aan 't lachen brengen als we 't niet meer zien zitten, zelfs af en toe een stukje meewandelen...,

 

De ingezamelde gelden zullen gebruikt worden voor 5 verenigingen die elk op hun manier met autisme te maken hebben, deze zijn :

- Tanderuis in Oost-west Vlaanderen, thuisbegeleiding voor ouders van kinderen met autisme.

- Het Raster in Antwerpen, thuisbegeleiding voor ouders van kinderen met autisme.

- Limburgse stichting Autisme in Limburg, thuisbegeleiding voor ouders van kinderen met autisme.

- VZW ’t Werk, waar jong autistische mensen ijs en pralines maken.

- VZW Freetime, organiseren kampen voor mensen met autisme.

 

Wil je ons en de vereniging voor autisme steunen, vul dan bijgevoegd formulierke in en mail het terug. Of nog makkelijker : surf naar http://users.skynet.be/wiezie (zet vooral uw geluid op ) en klik dan door naar “Sponsorformulier”.

 Schrijf het beloofde bedrag over op de rekening 068-2442390-54 van 'vzw stap voor autisme', met vermelding van ‘sponsoring jeneverbendeke’

 

Wie mee wil naar Bornem om ons ter plaatse wat bemoedigende woordjes toe te roepen, of wie nog andere ideeën heeft om ons te helpen, stuur een berichtje naar wiezieke@skynet.be of op het mailknoppeke hier linksboven in het hoekje.

 

Bedankt voor de steun!

 't jeneverbendeke en www.stapvoorautisme.be

decoration

 

SPONSORFORMULIER

 

 

 

 

 

 

Groep

Stap voor autisme – t Jeneverbendeke

 

Wandelaar

Aan U de keuze voor wie U wil sponsoren

 

Adres

 

 

Contact

thierry.treinen@telenet.be

 

Wij beloven dat wij voor uw bijdrage de dodentocht in Bornem zullen (proberen) uitstappen. Uw bijdrage zal als steun dienen voor autisme in Vlaanderen

 

 

 

 

 

 

Gelieve uw bijdragen te storten op rekening 068-2442390-54 , op naam van 'vzw stap voor autisme' met vermelding ‘sponsoring jeneverbendekestappers’

 

 

 

 

 

 

Naam

Adres

Bedrag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

U zet uw schouders onder een mooi initiatief. In naam van de wandelaars dankt vzw Stap voor Autisme u hiervoor van harte.