13-06-08

Ename koestert ...

Header image

Het is eindelijk zover. Vanavond wordt het startschot gegeven van een 100 km tocht in Zingem. De bedoeling was/is om zoveel mogelijk geld in te zamelen via sponsoring en dit om een prachtig initiatief te steunen.

Iedereen heeft een tijd van komen en van gaan. Op 'gezegende' leeftijd blijft dit 'gaan' natuurlijk erg, maar ergens is het normaal. Er zijn echter ook vele kinderen die veel te vroeg van ons heengaan.

Kinderen mogen niet sterven, dit mag niet gebeuren. Maar als de ziekte dan toch toeslaat, is het mede door de kennis, de inzet en de diepmenselijkheid van de artsen en verpleegkundigen dat patiënten deze ziekte overwinnen of dat ouders steun kunnen vinden bij het verlies van hun kind.

 

'Basile' uit de getuigenis die de eigenlijke aanleiding heeft gegeven tot onze tocht, heeft niet de tijd gekregen om chemotherapie zijn werk te laten doen. Maar andere kinderen, kunnen misschien wel genezen, mits er snelle en goede verzorging kan komen.

In het UZ Gent worden per jaar ongeveer 220 kinderen  met diverse soorten kanker behandeld.

Mag ik daarom ook jullie steun vragen voor het Kinderkankerfonds. Als jullie er zin in hebben, mogen jullie ons nog altijd steunen 

via rekening nummer 285-0305382-55

 

Wij gaan er in elk geval voor, ondanks onze eigen blessures en 'mankementjes'. Hoeveel kilometer we uiteindelijk zullen stappen, komen jullie zondag te weten, maar elke kilometer die we afleggen brengt hopelijk wel een 'positive vibe' met zich teweeg voor al diegenen die het kunnen gebruiken. Natuurlijk denken we niet enkel aan de kinderen met kanker, maar ook aan alle andere kindjes die te kampen hebben met één of andere kwaal.

 

Hier in elk geval nog wat meer info die verschenen is op de website van 'Ename Koestert'

Om 21u. vertrekken de moedigen die 100 km door de Vlaamse Ardennen stappen ; op 14 juni vanaf 6 u ’s ochtends is het de beurt aan de wandelaars van kortere afstanden.

Tijdens de Kinderfeesten van 2007 werd het plan opgevat om gesponsord te wandelen voor Koester. Een aantal vergaderingen verder hebben de deelnemers een sponsorkaart  waar u 1 euro per km. kan sponsoren.

U vindt hun namen hieronder :

Bernard Opsomer, Carlos Cambron, Dirk Van Durme, Eric Van Hecke, Filip Baeyens (tjeneverbendeke), Guy Delbeke (tjeneverbendeke), Jaco Vanderkimpen, Johan Sercu (tjeneverbendeke), Martin Goedertier, Patrick Vanhoorne, Pierre Wijnant, Sofie Schepens (tjeneverbendeke), Thierry Treinen (tjeneverbendeke), Steven Bruynooghe.

 

Als u Koester én de moedige wandelaars wil ondersteunen, wees dan mild en sponsor een paar kilometer. U kan hiervoor contact opnemen met Steven (0474/993966) of Dirk (0498/737875). Of u kan de stappers natuurlijk ook moreel ondersteunen door hen onderweg aan te moedigen of hen de laatste kilometers te begeleiden ; starten in Brouwerij Roman kan voor 22 km en vanaf Ename voor 12 km , tevens de laatste (zware) loodjes.

Meer info over het parcours op www.scheldestappers.tk of www.freewebs.com/comite2000.

 

Dat jullie steun geapprecieerd wordt, hoef ik natuurlijk niet te vertellen !!!

PS Zonet bereikte me het bericht dat we vanavond in rouw starten met een zwart lintje.'Wij waren allemaal geschrokken toen we in deze krant het stuk lazen over het ongeval in Baaigem waarbij Jo De Grauwe, de stichter van Koester, het leven liet. Toch willen wij het sereen houden, via een zwart lint en een kort woordje net voor de start willen wij overledene eer betuigen en ons leedwezen overmaken aan de familie'

04-02-08

02/02 the Mission WAS POSSIBLE !!!

AniTheMission

We keken er al lang naar uit, we hadden er al heel veel verhalen over gehoord, maar eindelijk was gisteren het grote ogenblik aangebroken : the Mission ! 20ste editie !

The Mission is een dropping vol avontuur en geheimzinnigheid die elk jaar toch een paar honderden mensen zover krijgt om deel te nemen. Vanop verschillende dropplaatsen moeten de deelnemers via bos- en veldwegen naar een centraal en geheim eindpunt zien te geraken.

Het begon eigenlijk allemaal al een paar maanden geleden.
Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad want ook om in te schrijven is het allemaal niet zo simpel. Geen overschrijvingsformulier of geen gele briefkaart, maar een knap staaltje van reaktiesnelheid en alertheid moesten ervoor zorgen dat we op 11/11 om 11u11 ingeschreven werden door een wakkere Fie. Niet om op te scheppen, maar 'tjeneverbendeke was door omstandigheden de enige groep die al over het genoegen van een voorinschrijving kon beschikken ...

En toen begon het. We werden bestookt met puzzels en vragen, met muziekjes en psalmen ... Nachtrust bestond niet meer en dank zij de inzet van vooral Fie en Jo geraakten we eindelijk aan trap 12 en konden we onze startplaats ontdekken.

Die startplaats bleek in Merksplas te zijn, en dat is dan ook de plaats waar wij - en met ons nog een 600-tal andere deelnemers gisterenavond heentrokken.

003_357x480

We hadden al wat vroeger afgesproken om de teamspirit wat aan te zwengelen en gezamelijk onze 'innerlijke mens' wat te versterken. In de gekozen taverne zag men ons graag komen (hoewel men inderhaast de kok nog van zijn zaterdagnamiddagdutje moest gaan halen). Een allegaartje van de beste dropspecialisten die dit land telt, kwam er samen om iets te eten. Wij als eersten, daarna kwamen de Azivoeters ons versterken, en als laatste kwam ook 'Allegaartje' zelf nog genieten van een croque of een spaghetti. Het keukenpersoneel zal zich wel iets anders voorgesteld hebben bij een rustige zaterdagnamiddag.

008_357x480

En toen ging het richting gevangenis. Stapschoenen werden uit de koffer gehaald, rugzakken werden gevuld. Fluo hesjes werden bovengehaald en de batterijen van onze zaklantaarns werden vernieuwd. De 'kapel van de kolonie' was 'the place to be' en we werden verwelkomd in een sfeervol ingericht decor met aangepaste muziek.
021_640x477

De groepen (dit jaar waren dit er 72) werden voorgesteld via een diavoorstelling, en we werden warmgemaakt alvorens de koude nacht in te trekken. Een enorm arsenaal aan bussen bracht ons naar het eigenlijke vertrekpunt en vanaf dat ogenblik moesten we ons behelpen met ons kompas en met de opgedane kennis van droppingtechnieken. Bolleke pijlke met kompas, visgraat, rechte lijn, ... we hebben ze allemaal gehad. Zelfs een witte vlek op een stafkaart deerde ons niet, en aan een aangenaam tempo werden de boswegeltjes en de voetpaden versierd met onze fluo hesjes en onze lichtjes.

024_640x477

Enkele discussiepunten zorgden voor de nodige animo (en de nodige kilometers), maar uiteindelijk haalden we toch de eindmeet. Een tas soep en boterhammen lagen klaar, en voor deze feesteditie werd een gratis t-shirt aangeboden aan de deelnemers.

028_640x477


Door de organisatoren voorzien aantal kilometers : 17,5 km
Door het jeneverbendeke effectief gelopen aantal kilometers : 22,5 km
Onze gemiddelde snelheid (volgens de organisatie, dus onze jeneverstops werden gewoon meegeteld ) : 2,7 km/u,
Onze gemiddelde stapsnelheid (met het pauzeknopje ingedrukt tijdens deze stops) : 4,89 km/u
Niet slecht, vooral als je weet dat er groepen waren die lang voor ons vertrokken zijn en pas veel later de kapel terug ontdekt hadden.

Een beetje speciale afsluiter van deze toffe nacht werd ons bezorgd door Diane. De grond van 'the mission' is naar het schijnt ondoorgrondelijk, maar zij heeft toch een poging gedaan om deze te ontdekken. Helemaal is dit niet gelukt, waardoor we toch al een lichte drang voelen opkomen om het volgend jaar opnieuw nog eens te proberen.

025_640x477


De speciale sfeer voor, tijdens en na de tocht, de aangename gesprekken en het heel leuke gezelschap, de lekkere pralines en de overheerlijke jenever, ... het waren allemaal factoren die van deze avond een prachtavond maakten. Ook de weersomstandigheden waren ideaal. Niet te warm, niet te koud ... kortom : ideaal droppingweer.

037_640x477


Blijkbaar kunnen we nog niet inschrijven voor de editie van volgend jaar, en zullen we het nog eventjes verder moeten stellen met de herinnering aan de twintigste editie ...

Fie, Kathy, Jo, Linda, Martin, Kathleen, Filip, Diane, Harry : bedankt voor het fijne gezelschap ... en tot drops !!!

PS Hieronder de groepsfoto die we ingestuurd hebben (dit was één van de opdrachten : een kunstwerk waar elke deelnemer op voorkomt). Wij kozen voor een werk van Warhol en hebben onze eigen gezichten erin gemonteerd (nog eens dank aan Zoeme hiervoor !)

 

tjeneverbendeke@themission_640x480

 

SeeYouNextYear

 

02-02-08

the mission

AniTheMission

 

Vanavond en vannacht is het eindelijk zover. Maandenlang hebben we er naar uitgekeken maar het grote ogenblik is bijna aangebroken : the mission.
Wat is dat voor een beest ? 'k Hoor het jullie al vragen.
Wel 'the mission' is eigenlijk een enorm grote dropping.

Het doel van The Mission, een + 15 km lange nachtdropping vol avontuur en geheimzinnigheid, is in eerste plaats mensen samen te brengen. The Mission leidt teams van avonturiers vanop verschillende dropplaatsen via bos- en veldwegen naar een centraal geheim eindpunt.

 

Mankedrop, 2003De "missie" begint vanaf het moment dat een team is ingeschreven. Via de pre-Mission begint het lokaliseren van de geheime vertrekplaats vanwaar The Mission zal vertrekken op "M-day".

Op "M-day", de bewuste zaterdagavond, begint de echte Mission pas echt: Vanop een geheime centrale vertrekplaats (codenaam: "Poepkapelle") worden de teams per bus naar één van de vele "drop-zones" ergens in het land gevoerd. Eens gedropt zijn de teams aangewezen op gezond verstand, doorzettingsvermogen en vooral teamwork, om de verschillende opdrachten en technieken zoals beschreven in het roadbook te ontcijferen, en -- te voet -- de eindmeet te halen. 

Eens gedropt krijgt elk team een roadbook. Technieken zoals kompaslezen, stafkaart,  nachtoriëntatie, bolleke-pijl, oleaat, visgraat, rechtewegschets, en meer leiden alle teams naar de centrale doch onbekende eindbestemming.

animatie the mission

 

Een systeem van noodbrieven en controlepunten zorgt er voor dat iedereen de eindmeet haalt, maar worden wel in rekening gebracht voor de score.

Het belooft deze nacht koud te worden, dus de handschoenen, sjaals en dikke pull-overs liggen al klaar.

 

Duimen jullie mee ???

14:27 Gepost door Thierry | Permalink | Commentaren (3) | Tags: the mission, dropping, tjeneverbendeke |  Facebook |

22-08-07

Uitwaaien op Cap Blanc Nez

Nadat blijkbaar een groot gedeelte van de bloggertjes hier (Nana, Jientje, MizzD) al mochten kennismaken met 'la douce France', had ook ik besloten om vorige week woensdag (OLV-Hemelvaart voor heel België en moederkesdag voor heel Antwerpen) eens de grens over te trekken. Aangezien er maar één dagje vakantie voorzien was, was het Zuiden natuurlijk geen optie. Eén van de leden van het Jeneverbendeke had de schitterende idee om eens naar Cap Blanc Nez (tegen Calais) te trekken.  

 

cap blanc nezZo gezegd, zo gedaan. Met een groepje enthousiastelingen trokken we richting Frankrijk (is dat trouwens niet het land waar het atomium staat en waar men de brabançonne zingt ?).

 

Daar aangekomen, bleek al onmiddellijk dat we te kampen gingen hebben met een sterke tegenwind (nu niet meteen te vergelijken met wat de Mexicanen momenteel meemaken, maar toch). Onze 'dodentochtvoetjes' indachtig, toch niet te onderschatten.

P
Eens we beneden waren, konden we eventjes bekomen van het prachtige uitzicht over de kustlijn. Bij betere weersomstandigheden kan je van hieruit 'the white cliffs of Dover' bewonderen, maar dat zullen we tegoed houden voor bij een volgende gelegenheid.

Cap Blanc-Nez ligt 6 km ten noord-oosten van Cap Gris-Nez

Plaatsnamen in deze streek verwijzen vaak naar het Oudnederlands. De verfransing gebeurde eerst tussen de 15de en de 17de eeuw. Blackenest is een benaming van de kaap die in geschriften uit de 16de eeuw wordt teruggevonden waarbij black verwijst naar het oudnederlandse woord blanka wat zoveel als helder of blank betekent. Nest verwijst naar nessa wat vooruitstekend stuk land in water betekent.

Cales Cliff is een andere benaming van de kaap die stamt uit de tijd toen het gebied nog aan de Engelsen toebehoorde.

Een uitzondering hierop vormt de naam van de gemeente Escalles die vlakbij de kaap ligt. Deze benaming is van Saksische of Oudnoorse oorsprong. In het Oudnoors betekent skali hut en zou de plaatsnaam verwijzen naar een toevluchtsoord voor Noormannen tijdens hun strooptochten. Indien Saksisch van oorsprong (scale is een tijdelijke verblijfplaats) verwijst de plaatsnaam naar de migratie van de Saksen vanuit Engeland tijdens de 5de en de 6de eeuw.

 

Dat we heel dicht bij de engelse kust zaten, werd bewezen door de berichtjes die onze gsm's teisterden : 'welcome in the UK', stond erop te lezen, en dit terwijl we ons een weg aan het ploeteren waren doorheen het opwaaiende franse zand.

Een ferme tegenwind heeft onze snelheid zeker beïnvloed, en zo kwam het dat we maar net op tijd (bij vloed zit je op dat strand dus helemaal ingesloten en gevangen) in het volgende stadje. 

In een cafeetje aangekomen, mochten we onmiddellijk genieten van de franse gastvrijheid (of was het nu koppigheid). We mochten met ons groepje plaatsnemen en zelfs de tafels herschikken, ... tot op het ogenblik dat ze doorhadden dat we niet kwamen om er te eten, maar om een glaasje te drinken. De service was meteen al heel wat minder ...

We trokken het ons (natuurlijk) niet aan, hebben iets gedronken, en zijn buiten gaan pic-nicken. Gezelligheid troef dus. 

Toen we besloten om verder te trekken, werd de lucht ineens donkerder en donkerder. Onheilspellend ... en ja hoor ... nog geen kwartiertje later kwam de regen met bakken tegelijkertijd uit de lucht gedonderd. Nooit geweten dat er zoveel water tegelijkertijd kon vallen en nooit geweten hoe absorberend kledij kan zijn. Enkele 'schuilpauzes' onder een afhangende tak of tegen een struik hielpen niets, en druipnat schuifelden we ons een weg terug naar de top.

schuilen

Af en toe hield het eens een minuutje op, en konden we verder genieten van de prachtige landschappen die zich in de verte aftekenden.

genieten van het uitzicht

Aan de volgende halte waren we blijkbaar iets meer 'bienvenue'. We konden er dus naar hartelust onze wandelschoenen leegkieperen, en onze t-shirts uitwringen. De baas en andere cafégangers moesten eens lachen met onze misère maar wensten ons toch een behouden voortzetting van de tocht.  Ongelooflijk maar waar, terwijl we daar zaten heeft de zon de regen verjaagd. We konden dus opnieuw verdertrekken zonder k-way en regenjas. Wel hadden we opnieuw een enorm sterke wind, maar deze hielp ons uiteindelijk wel om alles sneller droog te krijgen.  Een laatste zware klim ... een blik achteruit op het prachtige zicht op de kust ... en we konden ook deze toch succesvol afronden. Op het tellertje stonden een 15-tal kilometer.

klim

Ons uitje kreeg nog een vervolg in een gezellig restaurantje in Calais. Vanwaar moeten jullie Calais kennen ? Van de Eurotunnel natuurlijk, ... en van de haven ...

Geïnspireerd door het weer werd het voor mij een pizza 'vier seizoenen'. We hadden immers ons part weer gehad ... regen, wind, zonneschijn, ... enkel de sneeuw ontbrak nog, maar da's misschien iets voor volgende week ?

eten cap blanc nez

 

Het was in elk geval (alweer) een heel gezellige dag, samen met een toffe wandelkliek !

wandelgroep cap les nez